Оҕустар (биис)

РАН экспертизата

Logo-ran.png
Арассыыйа Билимнэр Академията
экспертиза ыыппыт
Сиһилии
Aprove.svg

РАН экспертизата

Arrow-Right.png
Logo-ran.png
Арассыыйа Билимнэр Академията
экспертиза ыыппыт

Оҕустар эбэтэр түүр-оҕустар[3] (нууч. Огузы) — орто үйэтээҕи 24 биистээх түүр омуга[4][5]. Оҕустар XI үйэҕэ диэри Киин Азияҕа уонна Монгуол сиригэр олорбуттара[6].

Бу кэмҥэ оҕузтар улахан аҥаардара бэйэлэрин туркмен диэн ааттыыр буолбуттара[7]. Түүр тылларын соҕуруулуу арҕааҥы салаатынан саҥарар норуоттары эмиэ сороҕор огуз түүрдэрэ диэн ааттыыллар[6].

Оҕус төрүттээх омуктар

Оҕустартан төрүттээх билиҥҥи түүр омуктара: туркменнэр, Сирия туркменнэрэ, Ирак туркменнэрэ, Хорезм туркменнэрэ, Анатолия туроктара, турок-месхеттинецтер, турок-киприоттар, гагаузтар, салардар уонна азербайдьаннар[8]. XI—XIII үйэлэргэ буолбут оҕустар Илиҥҥи Кавказка уонна хотугулуу арҕааҥы Ирааҥҥа көһүүлэрэ бу сир олохтоох дьонугар күүскэ дьайбыт[8].

Аат төрдө

«Оҕус» диэн аат төрдө мөккүөрдээх, чинчийээччилэр араас-араас сабаҕалааһыннардаахтар.

undefined

Сорох чинчийээччилэр этэллэринэн оҕус аата «ок» (ох) диэн тылтан уонна «уз» диэн элбэх ахсаан сыһыарыытыттан үөскээбит. Ол эбэтэр оҕус диэн «охтор» диэн суолталаах буолан тахсар.

undefined

Атыттар оҕус ааты «ак» (маҥан) диэн тылтан таһаараллар уонна «аар» диэн суолталааҕын ыйаллар. «Уз» диэн тыл былыргыта «киһи» диэн суолталаах буолуон сөп уонна үгүс түгэҥҥэ «эр» диэн тылы кытта туттуллара. Онон оҕус диэн аат «аар киһи» эбэтэр «аар эр» диэн суолталаах буолуон сөп[9].

Орто үйэлэрдээҕи биллиилээх устуоруктар Абу-ль-Фадль Байхаки, Махмуд аль-Кашгари уонна Фазлулаллах Рашид ад-Дин эмиэ оҕустары туркменнар диэн ааттыыллара, туркмен диэн этноним оҕус диэн этноним быһыытынан тутталлара[10][11][12], уонна орто үйэлэрдээҕи биллиилээх суруйааччы Шараф аз-Заман Тахир аль-Марвази туркменнар диэ ислаамы ылыммыт оҕустары ааттыыра[13]. Арассыыйа уонна сэбиэскэй востоковеда, академик В. Бартольд этэринэн, «туркмен» диэн аат оҕустар кэлин ааттара буолар:

«Хас да сыллаах Азияҕа оҕус омук урукку суолтата хайдах да буолбутун иһин, VIII уонна IX үйэлэр кэннинэ омук арҕаа диэки, Азия чугастааҕы култууратын эйгэтин кыраныыссатыгар мустан барбыта. XI үйэҕэ ол сир оҕустар саба түһүүлэригэр түбэһиэхтээҕэ, эбэтэр кинилэри арҕаа эрэ туркменнар диэн ааттыыллара»…[14] «Кэлин туркмен диэн аат биир оҕдьстарга эрэ хаалбыта; оҕус диэн омук аата туркмен диэн тылынан солбуллубута»[15].

Төрүттэрэ

С. П. Толстов диэн чинчийээччи сабаҕалыырынан «оҕус» диэн аат былыргы массагет бииһин «аугас» аатын кытта ситимнээх буолуон сөп[16]. Оҕустар үөскүүллэригэр буоллаҕына массагеттартан ураты гунн-эфталиттэр, тохар-астар уонна финн-угор биистэрэ (нууч.) кыттыбыттар[17].

М. И. Артамонов этэринэн, «оҕус» диэн тиэрмин аан бастаан урууну бэлиэтиир уопсай аат этэ уонна ахсаан детерминативын кытта уруулар сойуустарын ааттыырга туттуллар эбит, холобур, уйгуурдар — тоҕус-оҕус- тоҕус уус, карлуктар — уч-огуз — үс уус[18]. Кэлин бу тиэрмин төрүт суолтатын сүтэрэн, былыргы түркүүттэр[18] олохтоох угор[18] уонна сармат[18] омуктарын кытта булкуйууларын түмүгэр Арал истиэптэригэр үөскээбит омуктар ааттара буолбута[19].

undefined

Оҕустар X—XIII үйэлэргэ

Х үйэ бастакы аҥаарыгар көһө сылдьар огузтар Сырдарья хочотугар уонна Караджук (билигин Туркестан Карачик дэриэбинэтэ), Фараб уонна Сайрам куораттарыгар олорбуттара. Географтар Истахри, Ибн Хавкал уонна «Худуд-ал-алем» источник суруйалларынан, оҕус сирэ арҕаа өттүгэр Каспий байҕалыттан уонна соҕуруу өттүгэр Ургэнч куораттан саҕалаан Мавераннахрга Бухараҕа уонна илин өттүгэр Сабран куоракка тиийэ тарҕаммыта[20]. Оҕуз уустара, биир компоненнарын быһыытынан, казаахтар, татаардар, башкиирдар, туркменнар уо. д. а. үөскээһиннэригэр кыттыбыттара[21]. Оҕустар 22 биистэн тураллара, ол иһигэр дьувулдар, баят, язгыр уонна да атыттар. Казахстаан Туркестанскай уобалаһын биир оройуона Шаулдер диэн ааттанар, ол манна былыргыга оҕустар (чавульдер-чаудуры-дьувулдар) олорбуттарын туоһулуур.

undefined

Казаах уонна туркмен уустарыгар тэҥнэр элбэхтэр: тазлар, шихлар, тана керей (герей), сары, тохтамыс (тохтамыш). Бу омуктар этногенезтарыгар карлук уонна кыпчак омуктар эмиэ кыттыбыттара. VIII үйэҕэ оҕустар печенегтары аныгы Арҕаа Казахстаантан Дон истиэптэригэр үүрбүттэрэ[22]. Оҕуз бу чааһа Руська торкилар диэн аатынан биллибиттэрэ.

Торкилар буртас уустар сойуустарын кытта үгүстүк охсуһаллара. XI үйэҕэ кинилэри аймаабыттара уонна печенегтар кэннилэриттэн көһөргө күһэллибиттэрэ, печенегтар эмиэ оҕустар биирдэстэрэ этилэр. «Ааспыт сыллар сэһэннэрэ (нууч.)» диэн источникка нуучча тойотторун холбоһуктаах күүстэрэ 1060 сыллаахха торкиларга улахан охсууну оҥорбуттарын кэпсиир. Кинилэр кэлин сүппүт печенегтары кытта сорох өттүнэн холбоспут этилэр, онтон нуучча былааһын анныгар киирэн ассимиляцияламмыттар этилэр.

undefined
undefined

Оҕустар кыра-кыралаан Ирааны, Византияны уонна Арааб дойдутун барытын кэриэтэ баһылаан, сэлдьүк уонна осмаан курдук биллэр баһылык династияларын үөскэппиттэрэ[23][24]. Оҕустары олохтоох тойоттор Саманидтар уонна Караханидтар байыаннай сулууспаҕа ылбыттара, ол гынан баран, бу судаарыстыбалар мөлтөөбүттэринэн туһанан, өрө тураллар уонна сэлдьүк судаарыстыбатын тэрийэллэр (киинэ Туркменияҕа баара). Сэлдьүктар, Чугас Илин барытын былдьаан ылбыттара.

Ипатьев летопиһа сурулларынан Поросьеҕа (нууч.) олорбут хара клобуктарга торкилар, печенегтар, берендейдар уонна ковуйдар киирэллэрэ. Хроникаҕа турпейдар (1150) уонна каепичтар (1160) тустарынан биирдэ ахтыллар. Кинилэр тутулуга суох буолууларын харыстыы сатыыллара уонна Арассыыйаҕа сыһыаннаһыылар федеральнай көрүҥнэрин тохтоло суох уураллара.

Былыргы оҕус биистэрэ

Бузуктар (Тостубут охтор)[уларыт | биики-тиэкиһи уларытыы]

Гүн Хаан сыдьааннара[уларыт | биики-тиэкиһи уларытыы]

  • Кайи[25] (каи) (Осман аҕа ууһун төрүттээччитэ);
  • Байат;
  • Алкаэвли;
  • Хараэвли.

Ай Хаан сыдьааннара[уларыт | биики-тиэкиһи уларытыы]

  • Йазыр;
  • Дөгэр (Токар);
  • Додурга (Добурга);
  • Йапарлы.

Йылдыз Хаан сыдьааннара[уларыт | биики-тиэкиһи уларытыы]

  • Афшар (Авшар);
  • Кызык;
  • Бэгдили (Бэйдилли);
  • Каркын (Каргын).

Үчүктэр (Үс Охтор)[уларыт | биики-тиэкиһи уларытыы]

Гөк Хаан сыдьааннара[уларыт | биики-тиэкиһи уларытыы]

  • Байандур (Ак-Койунлу аҕа ууһун төрүттээччитэ);
  • Бэдьэнэ (Печенегтар);
  • Чавулдур;
  • Чэпни.

Даҕ Хаан сыдьааннара[уларыт | биики-тиэкиһи уларытыы]

  • Салур (Караманид уонна Ираактааҕы Салгурлу дойду төрүттээччитэ);
  • Эймур;
  • Алайунтлу;
  • Йүрэгир.

Дэҥгиз Хаан сыдьааннара[уларыт | биики-тиэкиһи уларытыы]

  • Игдир;
  • Бүгдүз;
  • Ивэ (Йыва) (Кара-Койунлу аҕа ууһун төрүттээччитэ);
  • Кынык (Сельдьук империятын төрүттээччитэ)[26].

Оҕус тыллара

undefined

Оҕус тыллара — түүр тыллар соҕуруулуу арҕааҥы салаата буолаллар. Оҕус тыллаахтар түүр тыллахтартан саамай элбэх ахсааннаахтар. Билигин бу бөлөххө ордук улахан тылларынан турок тыла (60 мөл киһи төрөөбүт тылынан ааҕар, уопсайа 75 мөл киһи билэр) уонна азербайдьаан тыла (35-40 мөл киһи билэр[27]) буолаллар.

Халажтар

Халажтар оҕус бөлөххө киирбэттэр, кинилэр Казахстаан сириттэн уонна ыкса сытар аныгы Ираан уонна Афганистаан сирдэриттэн оҕузтары (сельджуктары) кытта бииргэ көһөн кэлбит аргу уустар удьуордара буолаллар.

Быһаарыылар

  1. М. И. Артамонов История хазар. — 1962. — 416 p. :
  2. Большая советская энциклопедия. — Государственное научное издательство, 1954. — С. 513. — ISBN 5846500323, 9785846500327
  3. Василий Владимирович Бартольд Работы по истории и филологии тюркских и монгольских народов. — Изд-во восточной лит-ры, 1968. — 434 p.
  4. Фазлаллах Рашид ад-Дин. Огуз-Наме. Баку: Элм (1987). Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025.
  5. Абу-л-Гази. Родословная туркмен. Москва: Изд. АН СССР (1958). Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025.
  6. 1 2 Oğuz | people (англ.). Encyclopedia Britannica. Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано 14 Бэс ыйын 2008 года.
  7. Р. М. Шукюрова. Введение в "Огуз-наме". Баку (1987). — «Огузы, которые с XI века носят название туркмен, являются предками тюркских народов, живущих ныне в Азербайджане, Туркмении, Иране, Турции и Ираке.» Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано 7 Алтынньы 2019 года.
  8. 1 2 История Востока. В 6 т. Т. 2. Восток в средние века. — М.: Восточная литература, 2002. — ISBN 5-02-017711-3
  9. Мирфатых Закиев Аланы: кто они? // Татары: Проблемы истории и языка. Сборник статей по проблемам лингвоистории; возрождения и развития татарской нации. — Казань, 1995. — P. 38—57.
  10. Абу-л-Фазл Бейхаки. История Мас'уда. Ташкент: Изд-во АН УзССР (1962). Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано 13 Атырдьах ыйын 2019 года.
  11. Махмут ал-Кашгари. Диван лугат ат-Турк. М.: Восточная литература (2010). Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025.
  12. Фазлуллах Рашид ад-Дин. Джами ат-Таварих (Сборник летописей). М.-Л. АН СССР (1952). Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано 21 Атырдьах ыйын 2019 года.
  13. Шараф ал-заман Тахир Марвази. Табаи ал-Хайаван. АН КазССР (1959). — «К числу их могущественных племен относятся гузы… Когда они стали соседями мусульманских стран, часть из них приняла ислам. Они стали называться туркменами… Туркмены распространились по мусульманским странам, они проявили себя наилучшим образом, так что завладели большей их частью и стали царями и султанами.» Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано 29 Бэс ыйын 2018 года.
  14. В. В. Бартольд. Сочинения. Том 2. Часть 1 (Общие работы по истории Средней Азии, Кавказа и Восточной Европы). Электронная библиотека МСА. Издательство восточной литературы (1962). Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано 19 Тохсунньу 2020 года.
  15. В. В. Бартольд. Очерк истории туркменского народа. Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано 2 Ыам ыйын 2021 года.
  16. С.П.Толстов. Огузы, печенеги, море Даукара. Журнал «Советская этнография». Институт этнологии и антропологии им. Н.Н. Миклухо-Маклая РАН (1950, № 4). Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано 9 От ыйын 2021 года.
  17. С. П. Толстов. По древним дельтам Окса и Яксарта. Google Books. М. Издательство восточной литературы (1962). Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано 25 Бэс ыйын 2020 года.
  18. 1 2 3 4 «История хазар» 1962, [[Артамонов, Михаил Илларионович|М. И. Артамонов]] / Стр. 416. Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано 28 От ыйын 2018 года.
  19. Восточные соседи Хазар. Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано из оригинала 11 Алтынньы 2011 года.
  20. Великие огузы: от древних времен до средних веков. Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано 29 Атырдьах ыйын 2011 года.
  21. История Казахстана, Алматы, 1996, т.1, стр.320
  22. Тюркский каганат. Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025.
  23. Р. М. Шукюрова. "Огузнаме", Введение. Баку (1987). — «Огузы, которые с XI века носят название туркмен, являются предками тюркских народов, живущих ныне в Азербайджане, Туркмении, Иране, Турции и Ираке. Из их среды вышли также представители династии Сельджукидов и Османов.» Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано 7 Алтынньы 2019 года.
  24. В. Бартольд. 12 лекций по истории турецких народов Средней Азии (1968). — «Туркмены жили в это время в том же состоянии политической анархии, как на всем протяжении своей истории; характерно, что народ, из среды которого вышли основатели самых могущественных турецких империй, сельджукской и османской, никогда не имел собственной государственности.» Сигэнии күнэ: 18 Балаҕан ыйын 2025. Архивировано 24 Алтынньы 2020 года.
  25. «Some Ottoman genealogies claim, perhaps fancifully, descent from Kayı.», Carter Vaughn Findley, The Turks in World History, pp. 50, 2005, Oxford University Press
  26. Kafesoğlu, İbrahim Türk Milli Kültürü. — Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü, 1977. — P. 134. Архивная копия от 29 Атырдьах ыйын 2020 на Wayback Machine
  27. Ethnologue total for South Azerbaijani. Сигэнии күнэ: 17 Балаҕан ыйын 2025.Архивная копия от 13 Олунньу 2013 на Wayback Machine plus Ethnologue total for North Azerbaijani. Сигэнии күнэ: 17 Балаҕан ыйын 2025.Архивная копия от 9 Олунньу 2010 на Wayback Machine
  28. Кырыым татаар тылын соҕуруу кытыл түөлбэ тылынан саҥараллар.

Сигэлэр

Эбии бу тиэмэҕэ